ΚΩΔ.CE043 λήκυθος Ύπνος και Θάνατος

H λήκυθος ήταν ένα αγγείο που χρησίμευε κυρίως για τη φύλαξη τωιμαρτωνμαρ ελαίων των γυναικών και των αθλητών. Επίσης χρησιμοποιούνταν ως δοχείο προσφοράς του λαδιουςτδιουςτ ή ως σήμα σε τάφους.

Τα αγγεία είναι αντικείμενα που μας προσφέρουν απεικονίϽσεικονίϽσε αρχαίων ελληνικών μύθων αλλά και από στιγμιότυπα της ΂ω αρχαίων Ελλήνων.

Ο Ύπνος και ο Θάνατος μεταφέρουν σορο πολεμιστή.

Στην ελληνική μυθολογία ο Ύπνος ήταν θεός ή δαίμονας, ποταεενου την προσωποποίηση του ύπνου. Σύμφωνα με τον Ησίοδο στη Θεογονία ο Ύπνος και ο δίδυμουυυυς αΆος Θάνατος, ήταν «δεινοί Θεοί» που κατοικούσαν στον Τάρταρο, παις Νύχτας και του Ερέβους.

Κατά τον Όμηρο, που τον αποκαλεί νήδυμο (γλυκύ), τόπος καυοτοικκοϽτοτικκπ ήταν η νήσος Λήμνος, ενώ από τους μεταγενέστερους συγγραϵυγγρας αποδιδόταν μια δική του φανταστική πατρίδα, η «Νήσος των Ονείρων». Ο Ύπνος λατρευόταν πολύ στην κυρίως Ελλάδα. Σημαντικά κέντρα της λατρείας του Ύπνου ήταν η ΕπίδαυροιΤ, και η Ολυμπία. Τον θεωρούσαν ήσυχο και πράο θεό ή δαίμονα, που πλανιόταηη κτ απεικόνιζαν πότε ως ωραίο νέο, που έσπερνε στη Γη γλυνεαγλυνά κοιμόταν σε μια κλίνη, πότε ως δαίμονα με φτερά, που μετέφερε ένα νεμορτνεμορτά

Ο Θάνατος , κλείνοντάς τους τα μάτια και τη μύτη, παίρνετ·ι των ανθρώπων, την οποία μερικές φορές σαν ψυχοπομπός μιταιιετ παραδίδει στον Άδη. Ο Θάνατος δε δωροδοκείται, διότι είναι ο μόνος από τουος θεοϯος θεοϯ ούτε θέλει, ούτε δέχεται δώρα, ευχαριστιέται όμως μμτιις του κάνουν οι άνθρωποι.

Γι αυτόν δεν υπάρχει βωμός. Συνήθως παριστάνεται σαν όμορφος νέος, άλλοτε με φτεριτάκλιτάάκ χωρίς φτερά.

Αντίγραφο από το Βρετανικό Μουσείο, Λονδίνο, Ηνωμέεο Βασιολο